Aquajogging is begin jaren ’90 overgewaaid uit de Verenigde Staten. De Nationale Raad Zwemdiploma’s speelde hierop handig in met dit boekje uit 1993, dat is gericht op beginners.

In het boekje wordt aquajogging vertaald tot diep-water-lopen, dat tevens de basis van het programma is. Daaraan toegevoegd worden oefeningen, in hoofdzaak gericht op Benen, Armen, Romp en Kombinaties daarvan. Ze worden de zogenaamde BARK-oefeningen genoemd. Hulpmiddel daarbij is de wet belt, die ervoor zorgt dat je blijft drijven in het diepe.

Het in de titel genoemde fitness-programma is ontwikkeld door André van der Sluijs. Samen met vriend en collega Bart Dikkeboer heeft hij het boek Aqua sportief, theorie en praktijk m.b.t. Aquajogging, Aquafitness, Aquarobics en nog veel meer geschreven.

Aquajogging heeft haar oorsprong als aanvullende training voor atleten, in eerste instantie gericht op conditieverbetering, maar daarnaast ook in herstelperiodes na opgelopen blessures. Het programma in deze uitgave is gericht op niet-atleten, jongeren en ouderen die iets willen doen aan fitheid en conditie.

In het boekje is een oefenprogramma van tien weken opgenomen. Wel wordt gesteld dat er minimaal twee, maar nog liever drie keer per week geoefend dient te worden. De komische illustraties zijn van Rob Gorter.